به بهانه تنفیذ حسن روحانی

روز 24 خرداد با هماهنگی انجمن عکاسان استان بوشهر و مجوز فرمانداری بوشهر، برای عکاسان بوشهری ،کارت و مجوز عکاسی از حوزه های انتخاباتی بوشهر فراهم شد.جا دارد در اینجا از دوست عزیزم آقای مهدی جهان افروزیان تشکر کنم که در صدور کارت عکاسی بنده ،بسیار زحمت کشیدند.در اولین ساعات صبح و شروع به کار حوزه های انتخاباتی در محل حضور یافتم.اولین حوزه انتخاباتی حوزه شماره 63 کوی دواس بود.مردم مثل همیشه شور و شوق داشتند و ازچهره های آنان میتوانستم ، بفهمم که از اینکه ،در یک فعالیت اجتماعی – سیاسی شرکت میکنند حس خوبی دارند.همسایه مان که عزادار بودند و به تازگی مراسم هفتم متوفی شان را داده بودند را، دیدم ،که برای رای دادن ،مراجعه کرده بودند.زنان به همراه بچه های خردسال و نوزدان خود در صف ایستاده بودند تا رای خود را به صندوق بیندازند.دوست و همکار قدیمی ام را دیدم که به همراه مادر سالخورده اش برای شرکت در انتخابات حضور پیدا کرده بودند.پیرزنی که به سختی راه میرفت به حدی که تا نیمه های حیاط مدرسه ،بیشتر نتوانست راه برود و زمین گیر شد و در همان حیاط مدرسه از او رای گرفتند .این پیرزن از نکات جالب و سوژه های عکاسی من بود.به همه جا حواسم بود تا سوژه ای از دستم در نرود.با دقت حرکات مردم را زیر نظر داشتم و به این فکر میکردم که مردم ما پس از این همه ناملایمتی و کم لطفی که دیده اند و با وجود مشکلات و سختی ها ،که در کشور و شهر های خود دارند، بازهم با امید و آرزو ،به فردایی روشن به پای صندوق های رای آمده اند.خدایا تو شاهدی که این مردم صاف و ساده و صادق سرزمین من ،بدون هیچ چشمداشتی در این انتخابات شرکت کرده اند.خدایا تو ناظری و میبینی که این مردم چه خالصانه وظیفه خود را ادا میکنند .خدایا تو میشنویی صدای زمزمه این مردم را ، و من با چشمان خود دیدم و از لب خوانی آنها ، میتوانستنم بفهمم که با ،به زبان آوردن نام تو ، رای خود را در صندوق میاندازند و امیدوارند که با این رای ها، حالشان دگرگون شود.(آن یکی پس از انداختن رای خود در صندوق از مردم خواست تا برای سلامتی خود و خانواده خود بر محمد و آل محمد صلوات بفرستند)خدایا تو می دانی که این مردم غیر از تو کسی را ندارند و چه بی ریا و از سر صدق ، رای خود را در صندوق می اندازند و حداقل انتظارشان بهبود وضعیت معیشتی شان است .با دیدن این صحنه ها و نجابت مردم متاثر میشوم . از چشمی دوربینم تصاویر را شفاف نمیبینم .لنز دوربینم تمیز است این اشک است که در چشمانم حلقه زده و دیدن را برایم مشکل کرده است.خدایا روا نیست که این مردم ناامید و خسته ، شباهنگام ، بافکر فردای نامعلوم خود ،سر بر بالین بگذارند .پروردگارا تو گفته ای که سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمیدهی مگربدست خودشان.آیا تنها شرکت درانتخابات کافی است تا سرنوشت مردم تغییر کند ؟ آیا وظیفه مردم درهمین جا پایان یافته است و باید دست روی دست بگذارند و ببینند که دولت جدید برایشان چه خواهد پخت؟ایا فعالیت مردم برای تعیین سرنوشت خود به اتمام رسیده است. برای رسیدن به این هدف (تغییر سرنوشت مردم) در این ماه مبارک دعایی از کتاب نیایش دکتر علی شریعتی انتخاب کرده ام.« ای خداوند! به علمای ما مسئولیت، و به عوام ما علم، و به مومنان ما روشنایی، و به روشنفكران ما ایمان و به متعصبین ما فهم و به فهمیدگان ما تعصب و به زنان ما شعور و به مردان ما شرف و به پیروان ما آگاهی و به جوانان ما اصالت و به اساتید ما عقیده و به دانشجویان ما نیز عقیده و به خفتگان ما بیداری و به دینداران ما دین و به نویسندگان ما تعهد و به هنرمندان ما درد و به شاعران ما شعور و به محققان ما هدف و به نومیدان ما امید و به ضعیفان ما نیرو و به محافظهكاران ما گستاخی و به نشستگان ما قیام و به راكدین ما تكان و به مردگان ما حیات و به كوران ما نگاه و به خاموشان ما فریاد و به مسلمانان ما قرآن و به شیعیان ما علی(ع) و به فرقههای ما وحدت و به حسودان ما شفا و به خودبینان ما انصاف و به فحاشان ما ادب و به مجاهدان ما صبر و به مردم ما خودآگاهی و به همه ملت ما همت، تصمیم و استعداد فداكاری و شایستگی نجات و عزت ببخش! »سوره رعد آیه 11 «انّ الله لا يُغيِّرُ ما بقوم حتّي يغيّرو ما بانفسهم» عکس ورزشی...